Nefertum

"Zijn wie je werkelijk bent"

Het samengestelde gezin – wat je echt moet weten om een nieuw gezin succesvol te laten zijn

| Geen reacties

Het lijkt zo mooi, een nieuw gezin. Een nieuwe start. Vol goede moed beginnen we er aan, maar eenmaal gestart lopen de meeste gezinnen tegen veel problemen aan. Niet zelden houden we het dan weer voor gezien. Ik heb een aantal patronen waargenomen in de  gezinnen, die ik in de afgelopen jaren heb mogen begeleiden. Ik deel graag met je wat je echt zou moeten weten voordat je start met een nieuw gezin en ook wat je kunt doen als het je maar niet lukt om balans en harmonie te bereiken. Om daarmee de kans op succes aanzienlijk te vergroten.

En wie weet kun je er ook je voordeel mee doen in een niet samengesteld gezin. Ook in deze gezinnen is vaak nog veel winst te behalen.

girl-691712_640

Een nieuwe start

Het lijkt zo mooi. Een nieuw gezien. Een nieuwe start. Maar in de praktijk is het nog niet zo eenvoudig. Ik heb het zelf niet meegemaakt, maar zie het wel om me heen en in mijn praktijk. Ik zie mensen worstelen. Dat gebeurt ook in normale gezinnen, want ook daar vieren (jeugd)patronen en oude pijn hoogtij met als gevolg een enorme disbalans in het gezin als je dit niet aankijkt. In een samengesteld gezin is dat nog wat complexer.

Een samengesteld gezin heeft daarnaast namelijk ook nog eens te dealen met de ervaringen vanuit een eerder gezin (systeem) als in een gevestigde orde. Je hebt aan beide kanten de dealen met een reeds bestaand systeem, in die zin dat je twee gezinnen met een eigen systeem laat fuseren, waarin een ander met andere zienswijzen inbreekt. Dat maakt dat je bijvoorbeeld tegen over elkaar kunt gaan staan. Of dat kinderen ergens tussen in gaan staan. Zich buitengesloten voelen of minderwaardig. Dat maakt ook dat lang niet iedereen op de goede plek terecht komt en gezien wordt. Waardoor bijvoorbeeld vijandigheid de boventoon kan voeren. Kinderen ten opzichte van elkaar of ten opzichte van de andere ouder bijvoorbeeld.

Het kan ook zijn dat één van beide partijen nog niet eerder heeft deelgenomen aan een gezin en schuift aan. Je kunt je vast ook wel voorstellen dat die impact ook enorm groot is. Voor beide partijen. En wat als er vervolgens nog eens kinderen bij komen. Daar heeft iedereen dan ook maar gewoon mee te dealen.

Hoe ga je daar mee om? Hoe kun je er voor zorgen dat iedereen ook in het samengestelde gezin op de juiste plek komt te staan. Hoe kan de balans terugkeren? Veel gezinnen houden het al snel of na een tijdje alsnog voor gezien. Gaan weer apart wonen of uit zelfs elkaar. Maar eigenlijk is dat helemaal niet nodig, als je bereid bent om naar je eigen patronen en gedrag te kijken en als je kunt toestaan dat iedereen erbij hoort en een eigen plek krijgt in het geheel.

Wat je echt ‘moet’ weten of doen

In het kort gezegd gaat het er om dat je eerst alle voorgaande systemen op orde brengt en dat je je  bent van de processen die je daarin hebt doorlopen. Mede door het verwerken van alle ervaringen, emoties en herinneringen. Ook in het gezin waar het mis is gegaan, mag een nieuwe balans niet ontbreken en is het noodzakelijk dat de ouders naast elkaar blijven staan of gaan staan, omdat zij altijd deel zullen uitmaken van het basissysteem van hun kind(eren).

Keuren zij de ander af of blijven zij de ander afkeuren, dan keuren zij ook het kind af. Kinderen kunnen dan loyaal aan jou lijken te zijn als jij diegene bent die afhoudt en afkeurt, verbaal of non-verbaal, maar uiteindelijk krijg je dat meestal wel op je bordje gepresenteerd. En zullen je kinderen zich van jou kunnen distantiëren of bewust of onbewust altijd boos op je blijven omdat je ze wat hebt ontnomen als er met de andere partij geen contact meer mogelijk was.

Besef daarnaast dat er twee systemen fuseren en dat de impact daarvan op kinderen groot is. Dat iedereen een plekje moet zien te vinden en dat dat niet altijd zonder slag of stoot gaat. Daar kunnen veel emoties bij omhoogkomen. Bovendien zul je samen een nieuw systeem mogen maken en ontdekken, wat voor iedereen werkbaar is in plaats van je eigen systeem te willen opleggen. Het hele omvormen en het vinden van een plek kost tijd. Neem die tijd en geef ieder ander ook de tijd die nodig is daarvoor. Laat irritaties en weerstand los en zorg ervoor dat in dit systeem iedereen wordt uitgenodigd om op de juiste plek te komen en gaan staan.

In stappen met tips

  • Zorg er eerst voor dat je basisgezin – het gezin van oorsprong – op orde is, zodat je bewust bent van wat je zelf hebt doorlopen in je jeugd en wat je rol daarin is geweest. Dit is namelijk de plek waar alle oorspronkelijke patronen zijn ontstaan, die in een eigen gezin bij elkaar komen en tot uiting komen;
  • Zorg ook voor balans in het eerste gezin wat je gevormd hebt, want ook al ben je gescheiden, dit is het basissysteem van je kind(eren) en hoort ook op orde te zijn. Dit betekent overigens niet dat je alles maar moet goedkeuren, maar wel dat je alles wat er gebeurt is, verwerkt zodat de impact ervan af is;
  • Dat geldt ook als een ouder volledig uit beeld is, om wat voor reden dan ook, of misschien zelfs overleden is.
  • Je kind heeft 2 biologische ouders. En al het andere is een bonus. Dat krijg je er gratis bij en als het goed is, wordt of kan dit ook zo ervaren worden.
  • Je eigen kinderen staan altijd voorop. Dat is logisch en kan ook echt niet anders, vanuit het systeem bekeken.
  • Besef dat je 2 systemen laat fuseren, dat elk gezin zijn eigen leefregels en patronen heeft, waarbij je ergens tot een compromis mag komen en niet die van jou wil laten domineren.
  • Keur de andere partij en zeker de kinderen van de andere partij niet af, maak geen verwijten en zie dat ze ergens anders vandaan komen;
  • Wijs ze ook zeker niet de deur;
  • Geef alle kinderen tijd om te wennen, om emoties te hebben en te tonen, zij hebben het recht op een eigen proces in dit grote geheel. Zij hebben hier niet voor gekozen en hebben er wel mee te dealen. Geef ze daar alle tijd en ruimte voor die ze nodig hebben (zonder dat je overigens over je eigen grenzen heen gaat). En wees geen nieuwe vader of moeder voor je bonuskinderen. Je bent een cadeautje. En uiteraard zijn er wel regels, normen en waarden, die je samen mag gaan ontdekken. Verschil mag er ook zijn. Dat is er ook in elk ander gezin, puur vanwege het feit dat iedereen uniek is en de ander geen duplicaat hoeft te worden van jou of wie dan ook;
  • Geef elk kind ook de tijd om te wennen aan nieuwe leefregels, heb geduld, net zolang totdat ze het kunnen pakken. Zolang er verwijten en oordelen opzitten kan ik je vertellen dat het niet gepakt kan worden. Wel als je ze daar vriendelijk toe uitnodigt en rustig bij begeleidt;
  • Verwerk de pijn van het mislukken van het eerdere gezin en ga niet uit angst verder leven, door iemand of iets bijvoorbeeld niet meer echt toe te laten of door dingen op te willen leggen omdat je iets nooit meer wilt meemaken. Keur je vorige partner ook niet af, wat er ook gebeurd is. Dit is niet goedpraten. Dit is je kind zijn beide ouders gunnen, omdat je anders ook 50% van je kind afwijst, omdat elk kind 50% van elk erft. Voor balans in het kind is het ook nodig dat je ‘gewoon’ naast elkaar staat (zonder te bagatelliseren dat dit iets is wat je soms zomaar zou kunnen doen).
  • Besef dat je ook in dit nieuwe gezin iets hebt aangetrokken, waar jij van mag leren. Of zie het als een nieuwe kans om nu wel te dealen met je eigen pijnpatronen. Grijp die kans aan met elke situatie waarin jij je geraakt voelt. En ontwikkel jezelf verder door. Het is een nieuwe uitnodiging om nog dieper de verbinding met jezelf aan te gaan en om je met de ander te verbinden vanuit onvoorwaardelijke liefde, maar waarschijnlijk nog wel met een rugzakje om. En dat mag. Dat is part of the deal. Het wil aangekeken worden.
family-4482764_640 (1)

Een voorbeeld uit de praktijk

Dit lijkt misschien makkelijk gezegd en opgeschreven. In de praktijk gaat niet zomaar zonder slag of stoot. Dat geldt ook voor een niet samengesteld gezin waar patronen hoogtij vieren. Wel is er meer aan te doen dan je zou denken en verwachten. Bijvoorbeeld door met systeemwerk aan de slag te gaan.

Graag laat ik je vandaag zien hoe dat er uit zou kunnen zien aan de hand van voorbeelden uit de praktijk.

Een dame waar ik sinds een paar weken mee aan het werk ben, zit ook in een dergelijke nieuwe situatie van een samengesteld gezin. Zelf heeft ze 2 zoons en haar nieuwe partner heeft een dochter, die ook regelmatig bij haar moeder komt. Van haar eigen 2 zoons gaat er eentje ook naar zijn vader, de andere zoon gaat niet (omdat het de vader te veel is). Zij zijn op zoek naar een gelijkwaardig en eerlijk verdeeld contact.

De vrouw, laten we haar Amber noemen, heeft haar eigen fijne huisje waar zij al jaren lang alleen met haar zoons heeft vertoeft, opgegeven om samen te gaan wonen met haar vriend. Zij is met haar 2 zoons bij deze partner ingetrokken en baalt ondertussen zo van de strijd en weerstand, dat zij veel spijt heeft dat zij haar fijne huisje heeft opgezegd. Er wordt niet geluisterd. Ze wil graag een partner naast haar, maar het voelt niet zo dat hij echt naast haar staat maar op de bank blijft zitten. Daardoor krijgt zij het gevoel dat ze er (opnieuw) alleen voor staat, net als vroeger. De dochter is zo anders dan haar zoons, waar zij een drie-eenheid mee vormt en dat blijkt ook overduidelijk uit de opstelling die we samen doen voor dit samengestelde gezin. Er wordt haar nog veel meer duidelijk maar daar zo meteen meer over.

Wat er aan vooraf ging

Voorafgaand aan de opstelling van het samengestelde gezin hebben we eerst gekeken naar haar eigen jeugd en jeugdpatronen. En naar het gezin van vroeger – haar eigen systeem van oorsprong. Vandaar uit zijn we naar het eerste gezinssysteem toegegaan om te kijken wat zich daar heeft afgespeeld. 

In het eerste gezin – het primaire basissysteem van de kinderen bleek Amber ook al een drie-eenheid met haar kinderen te vormen. Haar (ex)partner, de vader, plaatste ze zelfs buiten het gezin. Hij mocht en mag nog steeds niet in de buurt komen.

In deze relatie heeft zij zich enorm gedomineerd gevoeld, niks mocht ze zelf bepalen en niets was goed. Ze moest en moet nog steeds alles doen zoals het in zijn straatje past, alsof ze een pietje snot is. Maar als ze eerlijk naar zichzelf kijkt, doet ze zelf niet anders.

Nu ze bij haar nieuwe vriend is ingetrokken, heeft ze spijt omdat ze opnieuw geconfronteerd wordt met dezelfde pijn. Ze komt niet aan zichzelf toe, voelt zich niet in staat om ook goed voor zichzelf te zorgen en loopt zichzelf voortdurend voorbij. Ze zit vast in frustratie. Ze is zich er wel van bewust dat iedereen in het nieuwe gezin een weg aan het zoeken is. Wat nu vooral overheerst, is de angst om opnieuw zo extreem ingeperkt te worden, zoals zij zich in haar jeugd en eerdere relatie heeft gevoeld. Dat laat ze zich niet weer gebeuren, geeft ze aan, maar voelt zich nu wel vastzitten.

In haar eerste relatie heeft ze alles opgegeven, maar ontving er alleen maar kilheid, afstand en afkeuring voor terug. Dat gaat nu natuurlijk niet weer gebeuren, maar je begrijpt vast wel dat die angst er wel inzit en dat Amber zich op deze wijze niet kan overgeven aan het nieuwe geluk dat haar ten deel is gevallen.

Terug naar de opstelling, waarin de drie eenheid zo duidelijk zichtbaar is, voelt zij zich vrij en blij. De ex – partner is immers op afstand neergezet en komt niet in de buurt van het gezin. De oudste zoon van 14 voelt een tweestrijd, heeft moeite met de strijd die er is tussen de ouders maar is tegelijkertijd ook tevreden.

De jongste zoon voelt dwalend. Waar is een plekje voor mij. Zo voelt hij zich ook in de wereld. Hij zweeft, heeft grond onder de voeten nodig maar heeft dit niet.

Ten opzichte van haar ex voelt Amber zich erg boos en gefrustreerd. Ik zie mezelf staan en mijn gevoel zegt: ‘Waarom zo moeilijk, hij is degene die ….’.  

Als Amber een kijkje gaat nemen bij haar ex- partner, voelt ze echter helemaal geen aanval, geen strijd. Dat verwart haar. Hij voelt zoekende en wiebelig, terwijl ze eigenlijk strijd en onrust had verwacht. Het zoekende past volledig bij zijn gedrag, waarin hij steeds een ander standpunt lijkt in te nemen. Haar eigen perceptie was weerstand en dat blijkt toch wel even iets anders te zijn. Toch mag hij nog op de plek blijven staan. Terug op haar eigen plek zwaait ze naar hem. Er is een kleine opening ontstaan.

Dan gaan we stap voor stap toch aan de slag met verschuivingen en laten de ex partner langzaam wat dichterbij komen. Ze laat het een beetje toe, maar is bang dat hij dan opnieuw degene wordt die alles voor haar gaat bepalen. Hij mag tot de deurmat komen, niet verder dan dat. Hij mag meekijken en ik bepaal, is haar reactie. Hij heeft me ten gronde gericht roept ze uit en ik vraag haar wie vroeger alles voor haar bepaalde. Dat blijken haar ouders te zijn. Uit die onverwerkte ervaring wordt nu duidelijk dat zij hierop deze partner heeft aangetrokken om met de pijn te dealen en om te zetten. Wat overigens niet gelukt is.

Ze leeft nu nog de gedachte: en niemand gaat nu nog iets voor mij bepalen. En is nog steeds boos en daarmee brengt zij zichzelf in de problemen. Ik maak haar bewust dat dit ook actief is in haar nieuwe samengestelde gezin. En dat beaamt ze. De emoties mogen er zijn en met dit besef kan zij haar ex-partner weer een stukje dichter bij laten komen.

Een week later gaan we met het nieuwe samengestelde gezin aan de slag en blijkt dat ook al kan zij de ex-partner nog niet helemaal naast haar neer zetten, dat hij nu opeens wel coöperatief lijkt en wat met zijn zoon wil gaan doen. Dit was eerder ondenkbaar. Ik raad haar aan om zich in nieuwe situaties naast haar ex-partner voor te stellen, omdat zij dan als ouders naast elkaar staan. Dat is duidelijk voor de kinderen.

Het nieuwe gezin

Het lastige in een nieuw gezin is het feit dat niet alleen de jeugdervaringen mee zijn gekomen, maar ook de ervaringen van een eerder gezin. Het is tijd om hier te gaan kijken wat er speelt, waardoor de moeder, Amber, nu op het punt staat om te vertrekken. Het kost haar veel te veel energie, ze moet de kar alleen trekken en het gaat niet meer. Ze is op.

We gaan met het nieuwe gezin aan de slag. Al snel wordt duidelijk dat de drie eenheid in het nieuwe systeem is meegenomen. Daarnaast blijkt dat de vader en dochter van de andere partij los van elkaar staan, elk schuin ten opzichte van de drie eenheid.

Als ze de stenen heeft neergelegd, waar we altijd mee beginnen, gaan we het veld in, zoals ik dat altijd noem. Direct komt er een beeld naar boven van een schreeuwende Amber, op de fiets in haar mavo tijd. Het wordt ons direct duidelijk dat er toen al veel frustratie was, die ze bij tijd en wijle echt moest kunnen ventileren. Ze leefde toen al vanuit frustratie en beseft dat ze een lange moeizame weg heeft afgelegd, waarin zij zichzelf vooral erg in de weg heeft gezeten.

girl-690925_640

Invoelen van elke plek

We gaan eens kijken naar de beleving van elk lid van het nieuwe gezin. Op haar eigen plek voelt ze chaos. Ze treft iemand aan die het graag goed wil doen. Ze wil er een geheel van maken zoals zij het zelf vroeger graag gewild had. Haar partner kijkt toe en staat erbij (hij stond erbij en hij keek ernaar). Ze beseft zich ook dat zij geen hulp kan aanvaarden. Dat ze het helemaal niet toelaat. Omdat ze ook denkt dat ze het wel alleen kan en niets en niemand nodig heeft.

Dan nemen we een kijkje bij haar jongens. De oudste voelt meer geaard. De opstelling van vorige week heeft hem goedgedaan. De jongste zoon is nog zoekende naar zijn plek in het geheel. Hij is ook degene die naar zijn vader toegaat en zit daarin tussen zijn ouders in.

De nieuwe partner voelt zich blij. Makkelijk. Wil graag deelnemen. Samen doen en zijn, maar is ook zoekende. Zijn ex bepaalde alles, dus daar zit ook nog een complex geheel achter.

Nu ze dit gevoeld heeft, kan Amber haar nieuwe partner kan toelaten, maar ik vraag haar nog even te wachten. Als we bij de dochter gaan kijken, voelt deze zich blij, maar voelt ze ook dat ze niet weet wat ze moet. Dat lijk mij ook niet zo gek, als er ‘zomaar’ 3 mensen bij je komen wonen. Ze moet nog een beetje landen en dat is ok.

Terug op haar eigen plek is er al veel meer rust. Stap voor stap zetten we iedereen op de juiste plek. De partners naast elkaar, de man aan de rechterkant van de vrouw, van de mannelijke energie. De vrouw aan de linkerzijde van haar man, van de vrouwelijke intuïtieve zorgende energie. De kinderen komen daar tegen over te staan, op eenzelfde lijn. De kinderen van de vrouw tegen over de vrouw, de dochter van de partner tegenover haar vader. Ieder kind wordt duidelijk vertelt wie de eerste is, wie de tweede en wie de derde.

Daarna zetten we nog de punten op de i, qua afstand en grootte, in de juiste verhoudingen, de juiste richting opkijkende (ouders kijken naar de kinderen, geven en kinderen mogen de wereld in met hun ouder achter zich). We sluiten het geheel af met een heling van de Elders, de reeds opgestegen ouders en daarna voelt de balans in het gezin compleet. Daarmee kan zij de kerstvakantie wel in. Nadat zij de pijn van het toelaten nog even mocht waarnemen. En ook dat is onderdeel van het geheel.

Tot slot

Wil jij dat je samengestelde gezin een kans van slagen heeft? Verwerk dan in ieder geval de pijn van je eerste relatie en waar nodig ook de onverwerkte pijn uit je jeugd. Daar zit zoveel meer in verborgen, dan je haast voor mogelijk houdt. Dat geldt ook voor iedereen die in een niet  samengesteld gezin tegen patronen aanloopt.

Als je goed kijkt waar iedereen in het nieuwe gezin mag staan, je vrede krijgt met je ex partner – of deze nu in beeld is of niet maakt daarbij niet uit – en iedereen ook de tijd geeft om te wennen, en ook emoties toestaat om er te zijn, dan is de kans van slagen in ieder geval een stuk groter.  We kunnen geen garantie afgeven, maar wel de meest gunstigste voorwaarden.


NB – in een persoonlijk traject help ik je graag door elke stap heen  die je naar jouw vrijheid en authenticiteit toe leidt.  Het gaat meestal om 5 afspraken, en soms eentje meer, vanwege een samengesteld gezin, ernstig trauma of kinderen met een extra hulpvraag bijvoorbeeld.

NB2 – ik werk met individuele opstellingen, zonder representanten, als in een pure geassocieerde ervaring, waarin je ieder lid van het gezin op de juiste plek mag zetten. Ook deze sessies kunnen via skype plaats vinden. 

Geef een reactie

Verplichte velden zijn aangegeven met een *.