Nefertum

"Zijn wie je werkelijk bent"

Je EGO ontrafelt

| Geen reacties

Als jij jezelf wilt (door)ontwikkelen en terecht wilt komen in het veld van Onvoorwaardelijke Liefde en Eenheid, dan is het raadzaam om het EGO stuk dat in jezelf zit, te ontrafelen. Zodat je er steeds wat meer ervan kan gaan loslaten en terug kunt keren naar je natuurlijke staat van zijn, waarmee je geboren werd.

We ontwikkelen allemaal een EGO, een identiteit, een imago, waarmee we naar buiten treden. Het is de manier zoals we onszelf zien en zoals anderen ons zien. Ook als we goede jeugdervaringen hebben, krijgen we er mee te maken en ontwikkelen we bepaalde patronen om te laten zien dat we voldoen aan de voorwaarden. Dat we alleen maar goed zijn als we aan die voorwaarden voldoen. Daaronder zitten echter negatieve geloofsovertuigingen over onszelf, bewust en onbewust, die we graag willen bedekken zodat we ons niet afwezen hoeven te voelen en om schuld- en schaamtegevoelens te voorkomen als we niet voldoen.

Het EGO is echter veel meer dan alleen een imago, een identiteit alleen waarmee je je ware zelf verdoezeld uit angst niet goed genoeg te zijn en je afgewezen te voelen. Het is ook een manier om de pijn van die afwijzing die er onder zit, niet te voelen en dat wat we doen om die pijn te voorkomen. En dat geldt ook voor de manier waarop we reageren als we ons wel geraakt voelen in die pijn van afwijzing en niet voldoen aan.

Je zou kunnen zeggen dat het EGO alles is, wat je in Essentie niet bent, maar wat je bent geworden door al je ervaringen. Wat je in je volwassen leven mag overschrijven en verwerken. Het is alles wat je bent in een afgescheiden vorm van bijvoorbeeld angst en onmacht, weerstand en oordelen. Het is ontstaan in alles wat je hebt doorleeft. En we krijgen er allemaal mee te maken.

Het EGO is alles wat in afgescheidenheid in jou leeft en je natuurlijke staat van zijn  bedekt als in meerdere laagjes om je heen.

We worden allemaal geboren in een natuurlijke staat van zijn

Als we worden geboren bevinden we ons vrijwel allemaal in een natuurlijke staat van zijn. Als baby en pasgeborene kunnen we niet anders dan uiting geven aan wie we zijn. We hebben weliswaar een eigen karakter en persoonlijkheidskenmerken, maar nog geen identiteit, geen ego, geen beeld dat we hebben van zichzelf. We hoeven (nog) nergens aan te voldoen. We zijn en laten zien wat we voelen.

We zijn ongeremd, direct, eerlijk en energiek, zoals Jan Geurtz in zijn boek ‘Stoppen met opvoeden’ schrijft. De levenskracht stroomt nog ongeremd door ons heen. We hoeven ons nog geen zorgen te maken hoe anderen over ons denken en hebben geen onzekerheden of we iets kunnen of niet. Als we blij zijn, zijn we blij. Als we verdrietig zijn, zijn we verdrietig. Als we boos zijn, geven we daar uiting aan. We laten onbeschaamd zien hoe we ons voelen en zijn totaal oké met ons onszelf.

We houden het niet vast

Het zou mooi zijn als we deze staat van zijn vast zouden kunnen houden,  maar helaas is dat in de praktijk niet het geval. Dat verandert al snel als ouders grenzen gaan stellen aan het gedrag van hun kinderen. Dan leren we dat we niet met dingen mogen smijten als we boos zijn en worden we gecorrigeerd als we hard schreeuwen. En dan is het niet meer grappig als we ons eten uitspugen als we het niet lekker vinden.

Als je luistert, krijg je aandacht. Als je goed je best doet, dan doe je het goed. En als beloning wordt je gezien. Met dit gedrag willen we voorkomen dat we ons afgewezen voelen. Dat willen we koste wat het kost voorkomen.

We komen er niet om heen en we doen het als ouders ook niet verkeerd. Wel is dit het begin van het ontstaan van een identiteit, een EGO. Ouders beoordelen het gedrag van kinderen en zij gaan op hun beurt zichzelf ook beoordelen. Zij leren dat hun natuurlijke gedrag niet goed (genoeg) is en moeten leren om zich aan te passen. In feite leren we op deze wijze allemaal dat we niet goed zijn zoals we zijn, maar dat we moeten leren goed te worden door aan bepaalde voorwaarden te voldoen. En zo worden we gevormd, aldus Jan Geurtz.

Zo leren we wat de basisregels zijn, hoe we ons hebben te gedragen. We passen ons gedrag aan. We doen er alles aan om de pijn niet te voelen en vervolgens ontwikkelen we een patroon, een manier waarop we meestal reageren als we ons wel geraakt voelen. Er ontstaat een beeld van onszelf, zoals anderen ons zien en zoals we onszelf zien. Maar eigenlijk is het alles wat we in essentie niet zijn: ons EGO is geboren.

We laten onszelf niet meer zien

Hoe natuurlijk en logisch dit proces van grenzen stellen ook is en hoe begrijpelijk onze reactie op lastig gedrag soms ook is, we raken zo wel steeds verder van ons pad af. We zetten een beeld neer en laten graag zien hoe goed we het doen en bouwen zo steeds meer beschermaagjes om onszelf heen om geen pijn van afwijzing te ervaren, maar ondertussen verwerken we de emoties die er onder zitten niet.

Als kind is het best handig om je aan te passen. Soms ook letterlijk nodig om te overleven. De problemen ontstaan pas echt als we dit als volwassenen voortzetten. Dan mag je bijvoorbeeld nog steeds niet lui zijn, driftig worden of fouten maken. Als je dat niet lukt, voel je je mislukt. Je moet presteren, aan anderen denken en perfect zijn, want anders voel je je waardeloos. En nog steeds doe je er alles aan om dat soort pijnlijke gevoelens te voorkomen en ontwikkel je een patroon in hoe je naar buiten treedt als je je geraakt voelt en in hoe je jezelf wilt laten zien.

Grenzen stellen vanuit Onvoorwaardelijke Liefde

Het is onoverkomelijk en onvermijdelijk om geen grenzen te stellen en alles maar goed te vinden om mee te kunnen draaien in de maatschappij zoals deze is. Het gaat ook precies zoals het bedoeld is en zoals het hoort bij ons leven op aarde. Bij voorkeur stel je die grenzen vanuit onvoorwaardelijke liefde: ‘Ik stel deze grens omdat ik van je hou’. Maar meestal gebeurt dat vanuit afgescheidenheid. Zelfs bij mensen die bewust zijn met hun spirituele ontwikkeling zie je dat terug. Ook zij reageren veelal nog steeds vanuit het hoofd, vanuit controle en het willen nastreven van harmonie in plaats werkelijk in de buik af te zakken om te voelen en dan kunnen zijn.

Als je geen fijne jeugdervaringen hebt

Zelfs met fijne jeugdervaringen ga je je best doen of juist niet en dan breng je jezelf in de problemen. Je kunt je vast wel voorstellen wat er gebeurt met iemand die geen fijne jeugdervaringen heeft gehad, als er bijvoorbeeld sprake is van een werkelijk trauma, van emotionele verwaarlozing of zelfs mishandeling, waarbij je eigenwaarde daalt tot ver onder het nulpunt.

Of als je weigert je aan te passen, zoals wel gebeurd bij bepaalde (nieuwetijds) kinderen. Zij zijn en blijven sterk verbonden met de grote Bron en hun gevoel voor wat klopt en niet klopt, maar worden gezien als dwars. Ook zij krijgen keer op keer met een sterke afwijzing te maken in dat dwarse gedrag en zullen daar zowel in hun kindertijd als in hun latere leven problemen mee kunnen krijgen. Zij zullen een sterke overgevoelige of juist een mentale kant gaan ontwikkelen in de sterke correcties die zij op hun bord krijgen en zijn er tot in hun diepste vezel van overtuigd dat zij niet deugen en zien dat terug in hun leven. Als volwassenen blijven zij zich dan terugtrekken of ‘dwarsliggen’. Dit zijn de kinderen die zich wel aanpassen, maar die zich daarbij (extreem) angstig of boos voelen omdat het niet klopt.

Hoe naarder je ervaringen en hoe zwaarder je trauma, hoe sterker je overlevingspatronen zullen zijn, des te sterker reageer je op pijn en des te slechter je er aan toe kunt zijn in je volwassen leven.

Als kind doe je het prima

Als kind doe je het prima. En heb je alles in je om te overleven en jezelf te beschermen tegen de pijn van afwijzing en niet gezien worden. Het probleem ontstaat pas als je dit gedrag in je volwassen leven voortzet en je negatieve geloofsovertuigingen een bestaan vinden in een self fulfilling prophesie: je trekt er alleen maar ervaringen op aan, die jou bevestigen in bijvoorbeeld een lage eigenwaarde.

We zetten het voort en bouwen zo steeds meer op. Er ontstaan steeds meer beschermingslagen om ons heen. En we komen steeds verder van onszelf af te staan. We komen terecht in (overlevings) angsten, in ziekte of depressie, boosheid. Hoe erger je er aan toe bent, des de heftiger is de pijn die er uiteindelijk onder zit.

Het is de pijn van het innerlijke kind in je volwassen leven waardoor je je nog steeds afgewezen voelt, niet gezien, niet gehoord en niet begrepen. Je bent opnieuw het kind dat zich te kort gedaan voelt, wat niet aanvaard is, dat niet voldaan heeft aan de voorwaarden. Het kind dat niet deugt. Of niets kan. En het is ook kind dat zich weigert aan te passen dat nu nog in de weerstand zit en wordt afgestraft. Of het zieke kind.

Hoe groter de pijn, des te extremer wordt het gedrag. De een treedt naar buiten, is boos en gaat in de aanval. De ander trekt zich terug, is angstig en kan het leven niet aan. In het ergste geval kom je je bed niet meer uit. In beide gevallen ontstaan er steeds meer fysieke, emotionele en mentale klachten.

En begrijp me niet verkeerd, misschien is het wel net zo lastig als het niet zo duidelijk is wat je hebt meegemaakt en voel je je verre van goed. Als je ‘alleen’ maar een imago hebt, waarin je het beste van jezelf wilt laten zien.

Waar je ook staat

In welk EGO stuk je ook zet, je bent afhankelijk en slachtoffer van (het gedrag van) anderen en omstandigheden als je het buiten jezelf zoekt. Als je afhankelijk bent van goedkeuring en waardering van anderen. In het EGO stuk leg je alles buiten jezelf, je bent er zelf niet verantwoordelijk voor en wil je dat de ander verandert of dat de omstandigheden anders worden. Totdat je tot inkeer komt en beseft dat je het alleen maar zelf kunt doen en dat je alleen maar kunt gaan omzetten wat er nu nog in jou leeft wil je je buitenwereld veranderen.

Fijn of niet, uiteindelijk gaan we allemaal op zoek naar onze natuurlijke staat van zijn of proberen daar dichter bij te komen. Bewust en onbewust. En hoe hoger je bewustzijn, hoe meer je kunt gaan omzetten. Als het goed is geweest kan het best lastig zijn je processen te ontrafelen. Daar waar alle heftigheid wellicht soms moeilijk te aanvaarden is en patronen in stand worden gehouden.

Als je je niet goed voelt, komt er een moment waarop je er klaar mee bent. Dan geef je het op en word je ziek of je gaat er mee aan de slag, op zoek naar jezelf. In dat proces zul je steeds dichter bij jezelf komen. Als je dwars door alle lagen heen gaat.

Daar ga je mee door, net zolang totdat je je goed voelt. En eventueel zelfs Verlicht. Terug naar die natuurlijke staat van zijn, vol liefde en overgave, totdat je uiteindelijk weer bij de eenheid terecht komt en het IK verschuift naar WIJ. En je nergens meer aan hoeft te voldoen.

Wat kun je doen

Een eerste stap waarmee je je eigen EGO gedrag kunt omzetten, is je eigen bewustzijn op dat EGO en je eigen aandeel daarin. Jouw imago is niet wie je werkelijk bent, maar wie je denkt te zijn geworden. Alleen al door je eigen EGO lagen te herkennen en er bewust van te zijn, kun je ander gedrag laten zien. Dat gebeurt dan op een hele natuurlijke manier. Met je bewustzijn ga je andere keuzes maken en daar hoort ander gedrag bij.

Vervolgens ben je bewust van de pijn van alle kwetsingen, teleurstellingen, te korten en verwachtingen en van alles wat nog onder je imago verborgen zit, waar je denkt aan te moeten voldoen. Je gaat voelen. Werkelijk voelen. Niet vanuit je hoofd, maar vanuit je basis. Vanuit je buik. Ook wanneer je je geraakt voelt. Wees bewust van het imago dat je neerzet: de lieve zorgzame, de helper, de zieke, de slappe, de lastige, de moeilijke, degene die altijd kritiek heeft of in de weerstand zit, de succesvolle, de mooie, de moderne. Wees bewust van jezelf wanneer je jezelf positief wilt neerzetten, wanneer je niet zegt wat je wilt zeggen. wanneer je niet bij jezelf bent. Als je goed tevoorschijn wilt komen, aardig gevonden wilt worden. En wees je bewust wanneer je anderen nog de schuld wilt geven van hoe jij je voelt en waar je nog steeds slachtoffer bent en anderen wilt veranderen. Je kunt namelijk alleen maar omzetten wat er in jou zit om je buitenwereld te zien veranderen. Zonder dat dat je doel is.

Pas op

Pas ook op voor een eventueel spiritueel EGO, dat je je beter gaat voelen dan een ander omdat je jezelf hebt doorontwikkeld daar waar anderen dat niet doen. Je weet niet wat zij hebben meegemaakt en mogen daar zijn in hun eigen proces en mogen stappen zetten wanneer zij daar aan toe zijn. Of niet. Dat is vergelijkbaar met een energetisch EGO in het familiesysteem wanneer kinderen zich verheven voelen boven hun ouders, terwijl zij eenvoudigweg niet anders kunnen en vastzitten in een onvermogen, levend vanuit een Lager Bewustzijn met meer beperkende mogelijkheden dan dat jij hebt.

Je hoeft je niet bijzonder te voelen. Je hoeft je ook niet minder te voelen En je hoeft nergens meer aan te voldoen. Je hoeft je alleen maar goed te voelen en dat kan alleen als jij jezelf bent. Door vervolgens alles te voelen wat er op je pad komt en alles wat er onder zit, zul je steeds meer omzetten en steeds dichter bij wie je werkelijk bent terecht komen. Je voelt, je bent je bewust en past je gedrag aan. Zo kom je steeds een stap verder, een stap dichter bij je eigen essentie. En draag je bij aan dat van het geheel.

Geef een reactie

Verplichte velden zijn aangegeven met een *.