Nefertum

"Zijn wie je werkelijk bent"

Zelf je Innerlijke Kind helen

| Geen reacties

Je behoeften en te korten in laten vullen door een ander werkt niet. Er over praten en steun zoeken ook niet, evenals het uit de weg gaan van bepaalde mensen of situaties of het volledig uit de weg gaan van een relatie. Ook het vallen op niet beschikbare partners valt onder dit kopje.

Je kunt het alleen maar aan jezelf geven, je zelf er mee vullen. Pas dan kun je ook de liefde van een ander weer toelaten. En daarmee start jouw heling; de heling van het innerlijke kind, het opvullen van je eigen behoeften en het overschrijven van beperkende overtuigingen.

Het innerlijke kind is er in allerlei vormen en maten zoals je eerder al kon lezen in ‘Voorbij de pijn van het Innerlijke Kind’ en zo ook de reacties op de pijn alsmede het niet willen voelen.

Aan de ene kant is er angst en teruggetrokkenheid, bevestiging zoekende vanuit onzekerheid, ziekte, spiritualiteit, drank en drugs, het vluchten, uit de weg gaan en het slachtofferschap en afhankelijkheid. Op wat voor manier dan ook.

Aan de andere kant staat onmacht, het boos worden, het schreeuwen, de te korten en het willen opvullen van onze behoeften, het opeisen – verbaal of non verbaal – het willen veranderen van een ander, opdat wij ons goed voelen, de aanval en andere vorm van slachtofferschap naast het superioriteitgevoel waarmee we onszelf op wat voor manier dan ook boven anderen kunnen plaatsen (vaak onbewust) van ons wegduwen.

In beide gevallen is er sprake van een uiting van pijn, die we niet willen voelen, waar we weerstand tegen voelen, ons tegen verzetten, waarbij we alles doen om de pijn maar niet te voelen. Bewust en onbewust. En al lijken we er vaak volledig in vast te zitten, toch komen we dan niet bij de werkelijke pijn waardoor er ook nog niets kan oplossen en situaties zich blijven herhalen.

woman-4394904_640

We willen dat een ander het oplost

Het is echter niet alleen kommer en kwel. Er bestaan ook situaties waarin we wel gevuld worden door een ander en ons geliefd voelen. Zeker in het begin van een relatie zal alles koek en ei kunnen zijn. Alleen zal het nooit genoeg of goed genoeg zijn als er nog te korten in jou leven. Uiteindelijk verval je dan toch weer in je oude rol als je die werkelijke pijn die er onder zit, niet aankijkt. Daarmee duwen we de ander uiteindelijk zelf van ons vandaan, maar plakken we vaak het etiket ‘ongeschikt’ op het voorhoofd van onze partner.

We worden zelf volledig en alsnog bevestigd in onze eigen beperkende overtuigingen zoals: ‘Niemand houdt van mij, ik ben totaal niets of geen liefde waard, ik word (weer) niet gezien of niet begrepen, ik doe er niet toe en kan helemaal niets, ‘ik deug niet’, ‘er is niemand voor mij’ of ‘ik word altijd gestraft als ik me zelf uit’ zijn daar voorbeelden van.

Het zoeken bij een ander helpt niet

Op de een of andere manier komen we allemaal te kort en proberen we dat tekort onze partners en vriendschappen op te vullen. Zoals gezegd zal dat nooit genoeg kunnen zijn, als je zelf niet vervuld en gevuld bent, waardoor je het ook niet (werkelijk) kunt ontvangen. Ondertussen nemen we het onze partners wel kwalijk.

Soms gaan we het helemaal niet meer aan of duwen we de ander bij het minste geringste obstakel het liefst gelijk maar helemaal uit de weg. Of we openen onszelf niet meer volledig, uit angst voor nieuwe pijn en nieuwe teleurstellingen maar zien we in de ander onze eigen afgeslotenheid. En ook daarvan wordt de schuld bij de partner neergelegd, maar zien we niet dat we daarin onszelf ontmoeten.

Steun zoeken werkt ook averechts

We proberen steun en begrip te voelen bij anderen, die hetzelfde mee maken of hebben meegemaakt. Maar eigenlijk houden we dan alleen maar ons eigen oude verhaal en dat van anderen in stand dat zich zo als een olievlek over de mensheid blijft verspreiden. Bovendien is de focus dan in zijn geheel bij het niet deugen van de ander terecht gekomen en bevinden we ons in de regionen van het slachtofferschap.

Wat kun je dan wel doen

Je behoeften en te korten in laten vullen door een ander werkt niet. Er over praten en steun zoeken ook niet, evenals het uit de weg gaan van bepaalde mensen of situaties of het volledig uit de weg gaan van een relatie. Ook het vallen op niet beschikbare partners valt onder dit kopje.

Je kunt het alleen maar aan jezelf geven, je zelf er mee vullen. Pas dan kun je ook de liefde van een ander weer toelaten. En daarmee start jouw heling; de heling van het innerlijke kind, het opvullen van je eigen behoeften en het overschrijven van beperkende overtuigingen. Daarmee ga je jezelf leren liefhebben, ga je je eigen behoeften leren vervullen en aanvoelen en hoef je dat niet meer bij een ander te zoeken. Dan is het er gewoon en kan een ander een ware aanvulling voor je worden in plaats van noodzaak of afhankelijkheid. Of trek je eindelijk een geschikte partner aan. Daarmee laat je je angsten los en onmacht reacties overbodig.

Hoe kun je dat doen

Als je begint met de heling van je innerlijke kindpijnen ga je terug in de tijd, naar de oorsprong van de pijn. Je kunt dan in contact komen met het kind zelf in een bepaalde hoedanigheid van (een) emotie(s). Het is ook mogelijk dat je in een bepaalde situatie terechtkomt. Het kan zijn dat er meerdere herinneringen bij horen of dat er een reeks van herinneringen is en daar horen dan de innerlijke kinderen van verschillende leeftijden bij.

Naast dit innerlijke kindwerk is het ook mogelijk om ‘gewoon’ in het voelen en je lichaam te gaan zitten, waarbij eventuele beelden van een innerlijk kind voorbij kunnen komen, maar dat hoeft niet. In de praktijk merk ik dat de meeste mensen die beginnen, toch wel graag helen via het innerlijke kind.

Liefde schenken heelt

Elke keer dat je je geraakt voelt, heb je liefde nodig ….. van jezelf !! om te helen en heeft je innerlijke kind behoefte aan liefde omdat het tekort is gekomen, niet werd begrepen en zich niet mocht uiten, dat soort dingen. Dat maakt dat elke keer dat je ergens in geraakt wordt of uitgedaagd wordt, dat dit een uitnodiging is om naar binnen te keren, in plaats van je te richten op de buitenwereld. Omdat je dan van binnen uit kunt veranderen.

Je begint met het denken aan de situatie of de persoon die je gekwetst heeft of waardoor je je geraakt voelt, je ziet de uitnodiging: dit is van mij en is een kans op heling. Vervolgens laat je de buitenwereld los en keert naar binnen.

yoga-2662237_640 (1)

Accepteer als eerste de situatie precies zoals deze is (dit is wat het nu is) door de situatie voor je te zien. Accepteer alles wat je ziet, voelt, denkt en eventueel hebt gezegd (als je al wat hebt gezegd) en accepteer ook alles wat de ander zei, dacht en voelde. Dit is wat het is (stap 1).

Dit betekent overigens echt niet altijd dat je het goedkeurt, wel dat je je weerstand erover loslaat en er niet meer tegen vecht of over hoeft na te denken. Het neutraliseert je eigen energie en haalt je focus van de situatie en persoon af.

Vervolgens ga je terug naar jezelf en naar wat je voelt. Dat kun je doen met de vraag: ‘Wat voel ik nu.’ Vervolgens laat je je gevoel volledig toe, het mag er zijn in al zijn facetten. Je weet dat het slechts een energie is die door je heen stroomt. Stap 2 = je eigen gevoel volledig toelaten.

Daarna is het tijd om terug in de tijd te gaan (stap 3) naar het moment waarop je dit gevoel eerder hebt gevoeld. Het helpt vaak goed om je hierbij voor te stellen dat je voor een spiegel staat, en ziet hoe je je voelt. Dan vraag je jezelf: ‘Wanneer heb ik dit eerder gevoeld’.  En vervolgens stel je je voor dat je teruggaat in de tijd, steeds kleiner en jonger wordt, terug naar het allereerste moment waarop je je ook zo hebt gevoeld. Je kijkt naar je voeten, naar je schoenen als je deze al aan hebt, de kleren die je draagt. Je laat de beelden die nodig zijn naar je toe komen.

Dat kan een foto zijn of een bepaalde plek waar je je zelf regelmatig aantreft als je je gaat bezig houden met innerlijk kindwerk. Ik krijg vaak of een beeld van een foto of ik zie mezelf in mijn kamertje van vroeger op bed liggen huilen. Dat kunnen steeds verschillende foto’s zijn en verschillende leeftijden waarop je jezelf aantreft maar ook dezelfde al hebben de meeste mensen wel meerdere gekwetste innerlijke kinderen.  

Vervolgens ga je als de volwassene die je ook bent naast de jongere versie van jezelf zitten. Soms kan dat gelijk al dichtbij en soms ook niet, dat maakt niet uit. Kijk wat er mogelijk is. Je maakt contact met je aanwezigheid (stap 4). Je zegt bijvoorbeeld: ‘Ik zie je en ik hoor je. Ik ben heel graag bij je. Je mag je voelen zoals je je voelt.’ Je laat het gevoel ook daadwerkelijk aanwezig zijn.

Meestal zal het kind ontdooien als je in een volledige acceptatie zit. Soms ontmoet je een kind dat (nog) niet benaderbaar is, dat is het ‘rigide’ afgewezen kinddeel dat zich (nog) volledig heeft afgesloten. In dat geval aanvaard je dat en zul je de komende tijd wat vaker contact mogen maken, net zolang totdat er wel een ontdooiing mogelijk is.

In stap 5 ga je de liefde die in jezelf zit aanboren. Die is er altijd, maar kan ook wel eens verborgen zijn geraakt. Richt in dat geval je aandacht op je hart, waarbij je eventueel aan een heel fijn moment denkt waarop je wel liefde kon voelen, net zolang totdat je het wel voelt. Je blijft er even bij met je aandacht.

Om daarna het innerlijke kind in jou te omhullen met die liefde in jou (stap 6) . In een wat verder gevorderd stadium is het mogelijk dat hieruit een prachtige situatie ontstaat waarin je je zelf (het innerlijke kind) omhelst. Ook is het mogelijk om op dit punt te vragen wat het nodig heeft van jou wat je vervolgens aanreikt. Als het geheeld is, kan het innerlijke kind in jou opgaan, versmelt je samen en laat je het in jou groot worden, liefde met zich meedragende.

Als je de liefde in jou nog wat meer wil laten groeien, is het heel fijn om volledig omhult in liefde in slaap te vallen, door je te verbinden met onvoorwaardelijke liefde of met de woorden ‘Ik hou van mij’.

Op deze wijze bouw je steeds meer (zelf)liefde op en heel je steeds meer delen van jezelf.

teddy-1113160_640

Naar een situatie toe

Het kan ook zijn dat er beelden tevoorschijn komen van een situatie, thuis of elders. Dat kan als je aan de slag gaat met het maken van contact met je innerlijke kind als de emoties wat geluierd zijn. Als je wilt kun je aan de kleine versie van jezelf vragen gaan stellen waarbij het ook nog mogelijk is dat je vraagt om beelden, door bijvoorbeeld de situatie op een denkbeeldig scherm te laten neerzetten, die je samen kunt gaan bekijken als deze niet vanzelf spontaan oprijzen.

Ook is het mogelijk om als volwassene een tijdreis te maken, dan laat je jezelf niet kleiner worden, maar ben je alleen een observant. Dit kun je doen als je weet welke situatie je zou willen helen.

Het is in ieder geval belangrijk om een toeschouwer te zijn van de situatie die zich aandient. Eenmaal in de situatie aangekomen ben je de toeschouwer, de volwassene die de situatie stopt. Je neemt de kleine jij ervan weg. Als er iemand naar doet, of agressief is, verbaal of non verbaal, stop je het gedrag in neutraliteit en stuur je degene weg: ‘Dit gaan we niet doen, ga maar weg’. Eventueel gum je de situatie uit als hij / zij niet weg wilt gaan. Dan gebeurt het alsnog.

Vervolgens richt je je aandacht op de kleine bange of gekwetste versie van jezelf. Ook hier kun je te maken krijgen met een kinddeel dat nog niet helemaal toegankelijk is en dat is oke. In dat geval heb je geduld en vertel je dat je blijft, zo lang als nodig is. Je blijft op afstand zo lang als nodig is. Weet dat er altijd een moment komt, waarop het ontdooit als jij in een volledige staat aanvaarding bent.

Op het moment dat er contact is, kun je verder gaan, dichter bij komen, een handje vasthouden, op schoot nemen, knuffelen. Troost bieden. Als er echt lichamelijk contact is, kun je vertellen dat het kind niets verkeerds heeft gedaan en dat het goed is, precies zoals het is. Dat het kind was en deed wat kinderen doen. Daarna vraag je wat het nodig heeft van jou.

Vervolgens vraag je wat het nodig had gehad aan eigenschappen in zichzelf om goed door de situatie heen te komen. Die eigenschappen – zoals bijvoorbeeld zelfliefde, eigenwaarde, vertrouwen, zelfvertrouwen en moed – reik je aan, via je handen, via sterretjes of gewoon zoals het gebeurt. Je ziet vervolgens dat de kleine versie van jouzelf de trilling van deze eigenschappen in zich opneemt, in ademt. Dit laat je gebeuren zo lang als nodig voelt.

Daarna ga je opnieuw de situatie bekijken samen, maar nu kijk je zoals het zou zijn geweest als het kind destijds al die eigenschappen in zichzelf had kunnen aanboren. Dit is nu de nieuwe situatie.

Tot slot richt je je nogmaals op het kind. Je knuffelt het en zegt: ‘Het spijt me dat je dit moest meemaken. Ik beloof je dat ik vanaf nu altijd bij je ben en je zal beschermen.’ Daarna smelt je samen en laat je de geheelde versie van jezelf in jou groot worden. De situatie is geheeld.

Houd er rekening mee dat het best mogelijk is dat je deze situatie vaker terug krijgt te zien. Weet dat er dan op meerdere lagen heling nodig is en dat helemaal oke is. Zeker als het om een situatie gaat waar je in je vroege jeugd regelmatig mee bent geconfronteerd.

Uiteindelijk zul je alleen met compassie voor jezelf en zelfliefde het gat in jou kunnen gaan helen. Dan verander je van binnen uit en verandert de buitenwereld met je mee.

Je angst overwinnen en de innerlijke wijze vrouw aan het woord laten

Als je hier een tijdje mee bezig bent, zul je merken dat je je  je steeds beter gaat voelen en zul steeds meer oude pijn en oude verhalen achter je laten. Je groeit in je bewustzijn en daarmee kun je grote stappen zetten, zeker als je ook nog eens bewust bent van wat je denkt en leert je gedachten en focus positief in te zetten.

Toch kunnen er dan ook nog steeds angsten om de hoek komen kijken, als die er al niet waren. Bewust en onbewust. Het innerlijke kind is immers voornamelijk en vooral gebaseerd op angst, overleving en bestaansrecht (mag ik er wel zijn en doe ik er wel toe). Vaak is je systeem gewend aan het oude en wil je stiekem toch nog voorkomen dat je je gekwetst gaat voelen, teleurgesteld of overruled wordt. Je sensoren kunnen dan nog steeds de omgeving op veiligheid scannen, zeker als dat vroeger met enige regelmaat echt nodig is geweest.

In dat geval en ook in andere gevallen is het heel erg lucratief om de angst (het innerlijke kind) tegenover de wijze volwassene in jou neer te zetten. Je kunt daarvoor 2 matjes, 2 stoelen of 2 geschreven blaadjes tegen over elkaar neer zetten en de ene programmeer je als angst en de andere als de wijze volwassene. Dat doe je heel eenvoudig gewoon met je intentie, door het je voor te stellen.

Als eerste ga je aan de angst kant staan of zitten, ga je voelen wat je daar voelt. Waar nodig laat je jezelf terug gaan in de tijd waarin je dit voor het eerst hebt gevoeld. Er kunnen beelden komen, sensaties in je lichaam, emoties, er is van alles mogelijk en niets is vreemd. Als je helder hebt waar het vandaan komt, verplaats je je naar de andere kant, naar de kant van de wijze volwassene.

Je vraagt aan die wijze volwassene wat die te zeggen heeft over de situatie. Grappig genoeg zul je op deze plaats ook direct verbonden zijn met de wijze volwassene in jezelf, die een boodschap voor je heeft. Dat heb je immers zelf geïnstalleerd.

Vervolgens ga je weer terug naar de angstplek en daar laat je de angst nogmaals aanwezig zijn. Alleen adem je nu liefde in. En dat doe je net zolang totdat de angst volledig verdwenen is.

Tot slot ga je terug naar de plek van de wijze volwassene. Nu laat je alle eigenschappen van de wijze volwassene in jou zich verbinden in jou, je integreert ze in de jij van nu, zodat je je t.a.t. weer opnieuw kunt verbinden met de wijze volwassene in jou. Vaak voelt dit heel bijzonder en zet je hiermee een grote stap in het omzetten van angsten en het aanboren van je eigen kwaliteiten en positieve eigenschappen zoals (innerlijke) kracht, wijsheid en zelfvertrouwen.

flower-2587531_640 (1)

Je kunt het ook in het Nu oplossen via je lichaam ( de korte versie voor gevorderden )

Het is niet altijd meer nodig om naar het innerlijke kind toe te gaan, omdat je het in de nieuwe tijd ook vaak genoeg  ‘gewoon’ van je af kunt schudden met je (lichaams)bewustzijn. Al is dit in het begin vaak wel een fijne manier om met je gevoel in contact te komen.

Dan voel je je geraakt en ben je ervan bewust, je zoekt het sowieso al niet meer bij een ander omdat je weet dat het altijd met jezelf te maken heeft. Wel neem je even (kort) de tijd om te voelen, om je open te stellen voor de pijn die je voelt door jezelf volledig en bewust te ontspannen tijdens het voelen. Het echte voelen duurt hooguit 2 minuten (stap 1).

Tijdens dat voelen vergroot je ook je lichaamsbewustzijn en neem je waar, waar je de pijn voelt (stap 2) in je lichaam door jezelf innerlijk de vraag te stellen: ‘Waar voel ik dit in mijn lichaam’. En vervolgens laat je dat wat je voelt in je lichaam ook rustig aanwezig zijn. je wilt het niet weghebben, maar omarmt het volledig.

Tot slot (stap 3) ga je je eigen behoeften vullen met de vraag: ‘Wat heb ik nu nodig’. Dan ga je jezelf verder opvullen, hoef je het niet meer elders te halen en overschrijf je ook nog eens je eigen negatieve geloofsovertuigingen. Dat kan een simpel kopje thee zijn of een helende energie en daartussen in is alles mogelijk. Dit is een mooie aanvulling op het vullen van de behoefte van het kind in jou en een prettig onderdeel van het geheel om jezelf in het nu in je eigen behoeften te voorzien.

Als het nodig voelt of toch nog lastig is, kun je bij het verwerken van de trigger en het denken aan de situatie je beide wijs- en middelvingers 2 cm boven je hoofd plaatsen en je duimen aan de buitenkant naast je ogen terwijl je denkt aan de situatie waardoor je je geraakt voelde. Dat gevoel laat je dan net zolang aanwezig zijn, totdat je het niet meer voelt. Je zult merken dat je hiermee in een steeds diepere ontspanning komt waardoor je het gevoel volledig kunt toelaten en het daardoor uitwasemt.  Dit duurt ook hooguit een paar minuten. Je herprogrammeert hiermee je overlevingsresponsen als je dit op elke situatie waarin je je geraakt voelt, toepast. Uiteindelijk kom je dan in het Zijn terecht en heb je de pijn overwonnen.

Op het moment dat het innerlijke kind in dit stuk alsnog tevoorschijn komt, omarm je het innerlijke kind, laat je het gevoel toe en vul je het met liefde zolang als nodig is. Vervolgens ga je weer verder met het vervullen van je eigen behoeften.

Tot slot

In al die situaties waarin je je geraakt voelt, je klein, onzeker en minder voelt dan een ander of je je juist superieur voelt (gedraagt) aan de ander, mag je de ander volledig met rust laten. Niet dat je helemaal nooit iets zou mogen zeggen hoor, dat is niet wat ik zeg. Wel mag je eerst gaan voelen en eventueel bekijken wat er onder zit voordat je je mond open doet.

Weet dat wanneer je dat niet doet, dat dan het (innerlijke) kind in jou aan het woord is. Dat je dan reageert als het kind dat je was op de leeftijd van het moment van het oorspronkelijke trauma of onverwerkte gebeurtenis. Omdat je op momenten dat je dit trauma / deze gebeurtenis niet verwerkt, voor een deel op die leeftijd blijft stilstaan en dus ook zult reageren als bijvoorbeeld de boze 2 jarige als je in het Nu geraakt wordt. Of als de gekwetste, angstige 9 – jarige die je was, die bang was voor boosheid en autoriteit en niets verkeerds wilde doen, omdat het zich anders afgewezen voelde en niet goed genoeg.

Als het nodig is, ga je in gesprek met de wijze, volwassene in jou: je bent je kleine kwetsbare zelf, je superieure zelf (ook wel je Ego genoemd) én je Hele Zelf. Het zit allemaal in jou. En het is aan jou wie jij het liefst aan het woord laat.

Het is niet alleen de ander die je met rust mag laten, je mag ook jezelf met rust laten. In die zin dat je mag stoppen met elke vorm van zelfkritiek en malende gedachten over jezelf, een ander of een situatie. Dat doe je met je bewustzijn.

Vervolgens ga je zelfliefde opbouwen. Spreek jezelf elke dag liefdevol toe, vul je zelf elke dag met liefde. Vul elke cel in jou met liefde. Wees liefde en drink liefde. En ga door totdat je jezelf hervonden en volledig gevuld hebt. Door te voelen, door waar nodig terug te gaan naar de oorzaak, door jezelf te vullen met liefde en door je trilling steeds verder te verhogen (bijvoorbeeld door te leren weken met energie en met dankbaarheid en vergeving) waardoor het negatieve als vanzelf uitwasemt en er uiteindelijk niets meer aan je blijft kleven.

En als je dan uiteindelijk oprecht compassie voelt voor jezelf en voor wie je bent, dan pas kun je ook weer echte en oprechte compassie voor een ander voelen alsmede de compassie voor jou van een ander toe laten. Dan open je je weer, sta je open en kun je ontvangen.

Door ook nog eens je eigen behoeften te vervullen, hoef je het helemaal nergens anders meer te halen, omdat je al vervuld bent. Dan pas is de ander een ware aanvulling voor je en is er geen afhankelijkheid meer. Dan ben je gewoon. Dan is er overvloed, geluk en welzijn en ben je in verbinding met je zelf. Dan hoeft er niets meer anders te zijn. Dan is er geluk.

Weet dat de heling van het innerlijke kind een wezenlijk onderdeel is van elk transformatieproces!!

Tips

guitar-1354025_640 (1)

Geef een antwoord

Verplichte velden zijn aangegeven met een *.