Nefertum

"Zijn wie je werkelijk bent"

De impact van EGO en weerstand loslaten

| 4 reacties

Onlangs schreef ik een uitgebreid artikel over het EGO, wat het inhoudt. Letterlijk vertaalt betekent het IK. Het is alles wat je niet in Essentie bent, wat afgescheiden is en niet je natuurlijke staat van zijn. Je zou ook kunnen zeggen dat het alles is wat je wilt en wat je niet wilt.

Op het moment dat je EGO vooral aan het woord is, gaat het vooral om jou en over hoe jij je voelt. En in dat deel hou je een ander wellicht nog verantwoordelijk voor hoe jij jezelf voelt. Je oordeelt. En bovenal heb je weerstand tegen dat wat zich aandient en zijn er irritaties en (onvervulde) wensen. Er gebeurt iets wat je niet wilt, iemand die iets tegen je zegt of iets doet wat je niet wilt. Of juist niet zegt en niet doet. Het raakt je, het irriteert je, je voelt weerstand en je blijft er mee bezig.  Bij voorkeur de hele dag door en vaak ongemerkt. Je verzet jezelf tegen dat wat zich aandient. En vaak geldt dat ook voor fysieke klachten. Wat kun je doen? 

Vaak blijf je je er bewust en onbewust toch mee bezig houden. Ook al wil je dat niet. En al lijkt dat soms helemaal niet zo, je zit zomaar ongemerkt een hele dag in verzet. Of langer. Je partner, je kinderen, de buurvrouw die zich niet gedraagt zoals jij dat zou willen. Je denkt er over na. Je voelt eventuele klachten maar die wil je ook niet hebben evenals het feit dat je er maar moe van wordt. Of je denkt aan wat je wel graag wilt hebben, maar je hebt het niet, en dat wil je niet en creëert zo een focus op dat wat je niet hebt. Je bouwt steeds meer weerstand in jezelf op en raakt vol.

Totdat je beseft wat je aan het doen bent

woman-3599869_640

Een tijdje terug had de energie van de volle maan een enorme impact op mijn fysieke gesteldheid. Mijn hoofd was wazig, ik had een hoofdpijn waar ik maar niet van af kwam, wat ik ook deed. Ik wilde het (ongemerkt) weghebben. Ik had er veel last van. Ik wilde het niet. Totdat ik eindelijk aan het einde van de dag het ei van Columbus vond en mezelf afvroeg: ‘Wat ben ik eigenlijk aan het doen hier.’ Het was totaal onbewust, ik kreeg ‘ineens’ dat inzicht en met dat ik me afvroeg wat ik in Godsnaam aan het doen was, verdwenen ook de klachten.

Jaren geleden brandde ik mij aan een strijkijzer, op één van die zeldzame momenten dat ik dat ding in mijn handen had. Ik had een miniscuul brandplekje aan de binnenkant van mijn pols. En dat vond ik maar wat lastig en erg irritant. In die tijd droeg ik één van mijn kinderen nog in een heerlijke draagdoek en weet het nog als de dag van gisteren dat dat plekje mij maar bleef irriteren. Elke keer schuurde een mouw langs die plek. Totdat ik dacht: ‘Verdorie, dan IS het er maar.’ Mijn begeleider van dat moment vond dat niet zo liefdevol. Dat zou ook zeker niet de bedoeling zijn. Maar ik dacht: ‘Wat maakt dat nou uit, de klachten waren verdwenen. Toch?’

Een vrouw, ziek, ligt op bed en wacht op een opname. Zij krijgt een app’je van een goede vriendin, die vindt dat het goed voor haar zou zijn als ze ook eens zou vragen hoe het met haar dierbare vriendinnen gaat.  Ze is de hele dag van slag, voelt zich een slechte vriendin. Ze beseft zich niet dat het een tekort van haar vriendin zelf is. En ze beseft ook niet dat zij geraakt wordt in een stuk van vroeger. Ze blijft zich rot voelen en huilt de hele dag. Ze blijft zichzelf vullen met het verhaal en de ellende bouwt zich steeds meer op. Ook in haar fysieke lichaam.

Ongemerkt zijn we er zo een hele dag mee bezig en soms nog veel langer

Zo zijn er heel veel dingen waar we onszelf mee bezig houden. Vele gedachten, verhalen, die emoties oproepen. Partners die ons niet begrijpen. Vrienden waardoor we ons in de steek gelaten voelen. Kinderen die niet luisteren. We blijven er mee rondlopen. Steeds weer opnieuw denk je er aan of stoor je er aan, ook als er op dat moment niets gebeurt. En ongemerkt bouw je gedurende de dag steeds meer weerstand in jezelf op. Totdat je aan het einde van de dag doodmoe bent. En dan ligt dat natuurlijk aan al die anderen, die het jou het zo lastig maken. Want daar balen we dan ook weer van en vergeten dat we dit toch echt helemaal zelf doen.

Conflicten hebben eenzelfde verhaal

Dit is ook hoe het met conflicten werkt. We blijven maar malen over wat er gebeurt, hoe een ander denkt, wat hij of zij doet of niet. Hoe iemand zich gedraagt, jou te kort doet of juist iets van jou verlangt waar jij niet aan kan voldoen. We nemen dat de ander kwalijk en staan vaak loodrecht tegenover elkaar. In weerstand en kritiek. Totdat iemand zich terugtrekt en ermee stopt. Ook met het er iets van vinden. Pas dan zal er een opening kunnen ontstaan. Als één er niets mee van vindt.

Wist je dat een gedachte slechts 90 seconden in je lichaam aanwezig blijft? Tenzij je elke gedachte en elk verhaal blijft herhalen. En dat doen we echt alleen maar zelf. Als je in balans bent, dan voel je even wat iemand of iets met je doet, je haalt adem, je ontspant jezelf en het is klaar. Maar de meesten onder ons zijn eerder meester in het vasthouden.

Totdat je er klaar mee bent en besluit het anders te doen

beautiful-girl-2003650_640 (1)

Wat kun je nu doen als je vol bent geraakt

Eigenlijk is het heel eenvoudig. Als je merkt dat je op bent, dat je helemaal vol zit, besef dan als  eerste dat jij dit zelf hebt gedaan. Dat jij hier verantwoordelijk voor bent. Dat er niemand is die verantwoordelijk is voor jouw emotionele staat van zijn.

Dan zeg je tegen jezelf: ‘Dit doe ik helemaal zelf, wat ben ik toch aan doen? Ik kap hiermee en ga het anders doen’.

Wees je dan bewust wat het is, waar je je de afgelopen uren druk mee bent geweest. Waar dacht je aan? Waar stoorde je jezelf aan? Wat vond je vervelend? Wat wilde je niet? Wat wilde je niet voelen?

Vond je je kinderen vervelend dat ze niet luisterden? Als jij in verbinding bent, zullen ze het wel kunnen pakken. En soms hebben kinderen gewoon andere gedachten en willen zij dingen doen zoals zij het willen doen.

Was je partner irritant omdat hij je niet begreep? Weet dat niet alles begrepen kan worden en vind dat maar niet zo erg. En als je naar aandacht smacht, bedenk dan dat je jezelf die aandacht mag gaan geven en dat je daarin vroeger blijkbaar wat te kort in bent gekomen. Je partner kan dit niet opvullen. Hij laat je zien dat je mag gaan voelen. Dan kan het weer anders worden.

Het meisje dat aandacht moest schenken aan haar vriendin terwijl ze ziek op bed lag, mag ook gaan voelen, maar wel de pijn die er onder zit. En van haar vriendin mag ze weten dat dit haar pijn is en dat alleen zij zelf daar verantwoordelijk voor is. Dan kan ze uit het slachtofferschap stappen en duurt het voelen ook maar even.

Het kunnen gedachten zijn of je voelt je geraakt

Of het nu gedachten zijn of je voelt je geraakt, in beide gevallen kun je er in blijven hangen. De hele dag door en soms zelfs maanden lang, denk maar eens aan langlopende conflicten waar je steeds weer aan denkt en last van hebt.

En in beide gevallen kun je het hef zelf weer in handen nemen door er mee te stoppen. Dat kan heel eenvoudig met je bewustzijn en intentie als het over gedachten, irritaties en oordelen gaat . En als je geraakt wordt, voeg je daar een stuk(je) voelen aan toe.

Je zult merken als je daar mee aan de slag gaat, dat je aan het eind van de avond een stuk minder moe bent. Misschien ben je wel moe, maar dat is dan echt heel anders. Dan zit je niet meer in de weerstand en is de dag gewoon voorbij.

Dan zul je voldaan in bed liggen en niet in die weerstand van de dag blijven hangen, waardoor je moeilijk in slaap komen. Vaak lukt het je dan ook niet om je te ontspannen en is de kans groot dat je in diezelfde kramp ook weer wakker wordt.

Ben je bewust bezig met het loslaten van weerstand, zul je merken dat je elke avond zo in slaap glijdt, rustige nachten hebt en meer uitgerust wakker wordt.

Je focus omdraaien

Als je uit de weerstand stapt, bewust bent dat je je eigen leven hebt ingericht vanuit die weerstand en daarop mensen en situaties hebt aangetrokken, kom je in een staat van aanvaarding en aanschouwen.

Vanuit die basis kun je vervolgens ook bewust gaan creëren en zal het wel effect hebben. Lukt dat niet, dan zit je nog in het niet en in de weerstand. Ook zonder bewuste creatie zal je leven er dan al heel anders uit kunnen gaan zien.

Wat als het niet lukt

Lukt het niet? Ook dat is niet erg. Blijkbaar is het nodig dat je dit nog in je leven hebt. En dan aanvaard je dat. Totdat je er klaar mee bent. Tot die tijd wil het gewoon gevoeld worden, zit je er in vast en is het wat het is.

De tijden dat je je niet goed voelt, zijn nuttig. Al willen anderen daar vaak niet aan. Ze willen dat je je anders gaat gedragen, ze kunnen het niet toestaan dat jij je niet goed voelt. Vind ook dat maar niet erg en besef dat dat hun eigen weerstand is en dat ze er eigenlijk zelf geen last van willen hebben.

Weet dat er altijd een moment komt dat het wel lukt. Totdat je er werkelijk klaar mee bent en dan kun je een enorme stap gaan zetten.

En lukt je dat niet zelf, boek dan eens een consult zodat je er samen naar kunt kijken wat er mag gebeuren om het alsnog los te laten en het anders te gaan doen! 

Samenvattend

Als je je niet (meer) goed voelt en op bent, gaat het meestal om iets wat je wilt of niet wilt. En in beide gevallen bouw je steeds meer weerstand op. Totdat je er bewust van wordt.

Weet dat je het altijd zelf doet. Als je daar ook bewust van kunt zijn, kun je het ook weer loslaten. Vaak is het besef al voldoende, soms is het nodig bewust je energieniveau verder op te bouwen. Bijvoorbeeld door jezelf te voeden met andere gedachten en energiestromen en bovenal met een andere focus. Dan ga je weer de andere kant op. Probeer het ook eens.

beautiful-1867431_640 (1)

4 reacties

Geef een reactie

Verplichte velden zijn aangegeven met een *.